Słodki koniec dnia

Wydarzenie z cyklu "Kultura Dostępna w Kinach"
zobacz pozostałe wydarzenia z tego cyklu
Ulotka

Projekt ulotki został przygotowany w formacie A5. Skorzystaj z odpowiednich opcji przy drukowaniu.

Dodaj do kalendarza Google
10

Słodki koniec dnia to historia o odwadze, sile słowa i skomplikowanych relacjach rodzinnych. O lęku przed nieznanym i pasji życia. 

Miejscem akcji filmu jest etruskie miasto Volterra. Wszyscy się tu znają i szanują. Na niewielkim wzgórzu stoi dom Marii (Krystyna Janda) – polskiej poetki, laureatki Nagrody Nobla, autorytetu moralnego. Jej życie toczy się w rytmie włoskiej prowincji, jednak zostaje wywrócone do góry nogami, gdy otrzymuje szokującą wiadomość o tragicznym wydarzeniu. Pod wpływem emocji, podczas uroczystości nadania tytułu honorowego obywatela miasta, zamiast kurtuazyjnych podziękowań Maria wygłasza szokująco niepoprawną politycznie mowę. Od tego momentu bohaterka będzie doświadczać dotkliwych konsekwencji swojego wystąpienia.

Film będzie prezentowany w wersji z napisami dla osób niesłyszących oraz z dysfunkcją słuchu.

Reżyseria: Jacek Borcuch
Scenariusz: Jacek Borcuch/Szczepan Twardoch
Obsada: Lorenzo de Moor, Kasia Smutniak, Krystyna Janda

Pozostałe miejsca:

MIASTO ADRES NAZWA
Bełchatów Kolejowa 6 Helios - Bełchatów
Białystok Świętojańska 15 Helios Alfa - Białystok
Bielsko-Biała Mostowa 5 Helios - Bielsko-Biała
Bydgoszcz Fordońska 141 Helios - Bydgoszcz
Dąbrowa Górnicza Jana III Sobieskiego 6 Helios - Dąbrowa Górnicza
Gdańsk ul. Kołobrzeska 41C Helios Alfa - Gdańsk
Gdynia Kazimierza Górskiego 2 Helios - Gdynia
Gniezno Pałucka 2 Helios - Gniezno
Gorzów Wielkopolski Aleja Konstytucji 3 Maja 102 Helios - Gorzów Wielkopolski
Grudziądz Chełmińska 4 Helios - Grudziądz
Jelenia Góra Jana Pawła II 51 Helios - Jelenia Góra
Kalisz Górnośląska 82 Helios - Kalisz
Kielce Świętokrzyska 20 Helios - Kielce
Konin Ignacego Paderewskiego 8 Helios - Konin
Krosno Bieszczadzka 29 Helios - Krosno
Kędzierzyn-Koźle Al. Armii Krajowej 38 Helios - Kędzierzyn-Koźle
Legionowo Józefa Piłsudskiego 31c Helios - Legionowo
Legnica Najświętszej Marii Panny 9 Helios - Legnica
Lubin Władysława Sikorskiego 20 Helios - Lubin
Nowy Sącz Lwowska 80 Helios - Nowy Sącz
Olsztyn Aleja Marszałka Józefa Piłsudskiego 16 Helios - Olsztyn
Opole Pl. Mikołaja Kopernika 17 Helios - Opole
Pabianice Grobelna 8 Helios - Pabianice
Piotrków Trybunalski Juliusza Słowackiego 123 Helios - Piotrków Trybunalski
Piła Aleja Powstańców Wielkopolskich 99 Helios - Piła
Poznań Pleszewska 1 Helios - Poznań
Przemyśl W. Brudzewskiego 1 Helios - Przemyśl
Płock Wyszogrodzka 144 Helios - Płock
Radom Księcia Józefa Poniatowskiego 5 Helios - Radom
Siedlce Józefa Piłsudskiego 74 Helios - Siedlce
Sosnowiec Modrzejowska 32b Helios - Sosnowiec
Stalowa Wola Chopina 42 Helios - Stalowa Wola
Starachowice ul. ks. Kardynała Stefana Wyszyńskiego 14 Helios - Starachowice
Tczew Pomorska 1 Helios - Tczew
Tomaszów Mazowiecki Warszawska 1 Helios - Tomaszów Mazowiecki
Warszawa Al. Jerozolimskie 179 Helios - Blue City
Wołomin Geodetów 2 Helios - Wołomin
Wrocław ul. Czekoladowa 7-9 Helios Aleja Bielany - Wrocław
Łódź Al. Politechniki 1 Helios - Łódź

Recenzje

Borcuch odważnie zestawia to, co rozwibrowane, sensualne, ze wszystkim tym, co jest mroczne, złowrogie, paradoksalne

Jacek Borcuch przyzwyczaił widzów do własnego, osobistego stylu. To kino osobiste, intymne, prywatne, zawsze bardzo zmysłowe. Takie były „Tulipany”, „Wszystko co kocham” czy „Nieulotne”. Najnowszy film reżysera, „Słodki koniec dnia”, wpisuje się w tę strategię, ale wzmacniając ją o nowe, bardzo ciekawe elementy.

Niby wszystko jest jak zawsze, jak dawniej. Miejsce akcji: Toskania, Volterra, budzi jednoznaczne skojarzenia, również filmowe. Ukryte pragnienia, nie tylko te z filmu Bertolucciego, są wszędzie. Piękno natury kontruje się z popędami, namiętnościami, z rozkoszą życia i rozkoszami jedzenia. Taka jest Toskania, taki jest Borcuch.

Tyle tylko, że w pewnym momencie reżyser wprowadza do tego świata zamęt, stymulowany postacią graną przez Krystynę Jandę – jej Maria Linde wnosi niepokój nie tylko do egzystencji portretowanych w filmie bohaterów, ale także symbolizuje niepokój współczesnego świata. To duże słowa, najcięższy kaliber, ale Jacek Borcuch najwyraźniej nie obawia się ich mocy. Odważnie zestawia to, co rozwibrowane, sensualne, ze wszystkim tym, co jest mroczne, złowrogie, paradoksalne.

Krystyna Janda gra w filmie mocną kobietę, postać wpisującą się w artystyczne emploi artystki. Maria Linde czuje się na siłach żeby dać świadectwo swoim przekonaniom. Mówi głośno to, co myśli, nie boi się zarzutów o hipokryzję czy polityczną naiwność. Jest pewną siebie, silną kobietą, laureatką Nagrody Nobla, przerastającą charyzmą cały dom, włącznie z dużo młodszym, egzotycznym kochankiem.

Rozziew pomiędzy deklaracjami socjalnymi i politycznymi ferowanymi przez bohaterkę Jandy, a jej prywatnym życiem, wreszcie wysokim casusem społecznym który uosabia, jest może najciekawszą płaszczyzną tego poruszającego filmu.

Oto świat, który rozchwiał się i zatrzymał z przerażeniem, i raczej nic nie wskazuje na to, żeby prędko miał wrócić do pionu. Nawet stosunkowo rzadkie „chwile ulotne”, trawestując tytuł przedostatniego filmu Jacka Borcucha, chwile oddechu, odpoczynku, pełni, nie są w stanie zatrzymać rosnącego w nas niepokoju. Strachu nie tyle o własną przyszłość, co o przyszłość świata. Figurą tego niepokoju, w dobrym i złym tego słowa znaczeniu, jest właśnie Maria Linde. Chwilami zbyt ekscentryczna, nieujarzmiona, działająca impulsywnie, chwilami po prostu bardzo zmęczona, szczerze martwiąca się o tak zwane jutro, skoro dzień dzisiejszy został zmarnowany. Cisza przed burzą.

 

Łukasz Maciejewski

                                                                                                                                                                                                              

Recenzent
(fot. Marcin Oliva Soto)

Łukasz Maciejewski – urodzony w Tarnowie dziennikarz, krytyk filmowy i krytyk teatralny. Absolwent filmoznawstwa na Uniwersytecie Jagiellońskim, wykładowca na Wydziale Aktorskim PWSFiT im. Leona Schillera w Łodzi, a od 2016 roku ambasador projektu „Kultura Dostępna” realizowanego przez Narodowe Centrum Kultury. Autor takich książek jak "Aktorki. Portrety", czy "Flirtując z życiem. Danuta Stenka w rozmowie z Łukaszem Maciejewskim".