Polska muzyka romantyczna XIX wieku

Ulotka

Projekt ulotki został przygotowany w formacie A5. Skorzystaj z odpowiednich opcji przy drukowaniu.

Polska Muzyka Romantyczna XIX w.
Cykl: Koncerty Kameralne w Wilanowie
24.02.2019 r. godz. 17:00
Muzeum Pałacu Króla Jana III Sobieskiego w Wilanowie

Dominika Kościelniak mezzosopran
Natalia Walewska skrzypce
Rafał Lewandowski fortepian

Muzyka romantyczna zawsze była tym czymś, gdzie w nutach, frazach zaklęte były żywe do dzisiaj emocje. Rozedrgane uczucia, apoteoza uniesień, porywy serca, tęsknota. To wszystko napędzało umysły twórców: poetów, dramatopisarzy, malarzy i wreszcie kompozytorów. W wypadku kompozytorów polskich Romantyzmu, do głosu dochodził jeszcze jeden, kto wie czy nie najistotniejszy aspekt, tęsknoty za utracona ojczyzną. Kunszt kompozytorski najjaskrawiej werbalizuje się nie w wielkich symfoniach, kompozycjach na gigantyczny aparat wykonawczy, ale w kameralistyce. Tam, gdzie istotna jest każda najdrobniejsza nuta, gdzie do głosu dochodzi niuans, a równie istotna dla ostatecznego efektu jest kwestia interpretacyjna. Mamy w Polsce szczęście do znakomitych kompozytorów, którzy obok wielkich form potrafili wypowiedzieć się w pieśni, ot formie na ludzki głos z towarzyszeniem fortepianu, czy kameralnych formach na instrument solowy z fortepianowym akompaniamentem.

Wsłuchując się w spuściznę Fryderyka Chopina, Stanisława Moniuszki czy Mieczysława Karłowicza, zdajemy sobie sprawę, że choć nie była to ich koronna forma muzycznej wypowiedzi, również w niej osiągnęli mistrzostwo. Najbardziej spektakularnym dowodem jest tutaj pamięć melomanów, ciągłe sięganie po nie przez artystów, obecność na koncertowych afiszach. Pieśń romantyczna, pełna emocjonalnej afektacji, w wypadku Polski rozbiorowej, pełniła jeszcze jedną, szczególną rolę: była nośnikiem patriotycznych treści, już prze sam fakt odwołania do języka polskiego w jej warstwie literackiej, stanowiło działanie „ku pokrzepieniu serc”. W tym gronie szczególnie wypadają pieśni Moniuszki i Chopina. Pierwsze, być może lżejsze, interpretacyjnie mniej skomplikowane, a przez to trafiające na pulpity nie tylko profesjonalistów (z założenia miały być wykonywane w szlacheckich dworach z dala od filharmonicznego świata), drugie, wspaniale ważące między pianistyczną wirtuozerią a ulotnością wokalnej frazy. Dopełnią je bliższe naszym czasom, ale odwołujące się wprost do romantycznego traktowania pieśni dzieła Mieczysława Karłowicza. W czasie koncertu zabrzmią też dzieła, które nie sposób nazwać inaczej jak kanonem w dorobku zarówno wspomnianych kompozytorów, jak również Michała Kleofasa i Franciszka Ksawerego oraz Michała Kazimierza Ogińskich, czy perły z dorobku Henryka Wieniawskiego, Stanisław Niewiadomski i Ignacego Jana Paderewskiego.

Produkcja

Warsaw Opera Quartet i Marek Bracha

Za treść odpowiada organizator wydarzenia. Szczegóły oraz termin rozpoczęcia sprzedaży wejściówek można sprawdzić bezpośrednio na stronie ewejsciowki.pl