Ireneusz Jankowski "Kompozycje" wystawa obiektów

Ulotka

Projekt ulotki został przygotowany w formacie A5. Skorzystaj z odpowiednich opcji przy drukowaniu.

wstęp wolny

Ireneusz Jankowski to artysta, który w swojej twórczości eksplorował różne przestrzenie wypowiedzi plastycznej. Zaczynając od pejzażu w tradycyjnych ujęciach malarskich i formach przestrzennych, z czasem zdecydował się pozostawić go w sferze domysłu na rzecz geometrii, podziałów i myślenia o kompozycji jako o głównym elemencie definiującym obraz.

Tytuł wystawy „Kompozycje” nie tylko zwraca uwagę na najistotniejszy dla twórcy element, ale stanowi kucz do zrozumienia jego wrażliwości. Wyjątkowy sposób obserwacji pozwala artyście na tworzenie unikatowych zestawień kolorów i form.

Ireneusz Jankowski z niebywałą szczerością przyznaje, że początki procesu twórczego w trakcie powstawania jego prac niejednokrotnie definiuje przypadek i to właśnie on wyznacza w dużej mierze kierunek, w którym rozwija się dana kompozycja. Porównuje te działania do samego życia – wierzy, że twórczość, tak jak życie, składa się z szeregu przypadków i że jedno działanie wynika z drugiego, tworząc konsekwentny łańcuch zależności. W ten sposób konkretna forma geometryczna w połączeniu z dobranym do niej odcieniem „prowadzi” go do następnego kroku. Dlatego proces twórczy nigdy nie przestaje go fascynować. Mówi o tworzeniu jako o elemencie wypełniającym większą część jego codzienności, spełniającym jego potrzeby psychiczne, nieraz frapującym, ale jednocześnie dającym mu wytchnienie, oderwanie i silnie angażującym emocje. Tworzenie pozwala mu również odbierać w osobisty sposób działania innych artystów. Jego zdaniem czynny twórca czerpie o wiele bogatsze wnioski z oglądanych prac, dzięki czemu staje się również pełniejszy jako dydaktyk, którym Ireneusz Jankowski jest od wielu lat.

fragm. tekstu: Maja Tomaszewska

Ireneusza Jankowskiego fascynuje twórczość Paula Cézanne’a i Pieta Mondriana, prekursorów nowoczesnej sztuki, mistrzów dogłębnej analizy rzeczywistości, urzeczonych urodą natury. Zwłaszcza zgeometryzowany świat Pieta Mondriana inspiruje warszawskiego artystę, który, podobnie jak współtwórca neoplastycyzmu, kawałkuje powierzchnię obrazu na kwadraty, prostokąty, trójkąty, rozdziela je siecią lin i pasm, będących metaforycznymi drogami ludzkiego losu. Nie piętrzy znaków i symboli: w formie czystej i oszczędnej opisuje tkankę ziemskiego terytorium człowieka.

Jerzy Brukwicki

Za treść odpowiada organizator wydarzenia. Szczegóły można sprawdzić bezpośrednio na stronie www.milano.arts.pl